På spørsmål om jeg er helt norsk, har jeg lyst til å svare “ja”. Ikke fordi jeg fornekter opphavet mitt, men fordi jeg mener pappa sin opprinnelse kommer i tillegg til å være helt norsk. Min far er fra Marokko i nord-afrika, og min mor er norsk. Jeg er født og oppvokst her.

Det er ikke en kopp som skal fylles, sånn at det marokkanske tar opp halve plassen, og det bare er halvparten så mye “norskhet” igjen som får plass.

Her er nokre tips og råd til korleis ein kan snakka om rettssaka:
Les heile saka no!

Vil du setja dagsorden?

Mange ungdommar er opptatt av stemmerett for 16-åringar, skal ein tru innlegga som kom inn i skrivekonkurransen vår.
Les meir!

Norge er eit demokratisk land, kor alle har høve til å ytre meininga si. Stortingspolitikarar, journalistar, bloggarar, innvandrar, alle kan bidra i samfunnsdebatten. Utan røysterett har du rett til å foreslå endringar og ytre meiningar, men ikkje til å vera med når avgjersla som angår deg skal takast.

Ytringsfridom, men ikkje direkte makt.

Om ungdomen burde hatt meir innverknad på samfunnet, er eit aktuelt spørsmål. Å innføra stemmerett for 16-åringar høyrest både sprøtt og flott ut på same tid. Det er sprøtt å setja seg sjølv som seksten år inn i ein slik situasjon. Men likevel er det ikkje mindre sprøtt å tenkja på at eg frå dette året av faktisk har stemmerett. Kan ikkje tru det, vil ikkje. Ja, eg vil gjera ein forskjell, eg vil jo det, men er det alltid eg som veit mitt eige beste? Fordi eg meiner noko og brenn for noko dette året, skal det ha innverknad på korleis kommunen eller nasjonen skal styrast dei neste fire åra? Før meg verkar det temmeleg sprøtt, men på same tid er det slik det skal vera. Usikker kjem eg til å vera seinare i livet òg.

Det er ikkje den aldersgruppa eg tilhøyrer som har mest makt, og det er det kanskje ein grunn til. Ja, me er umogne. Veit enno ikkje kva me vil seinare i livet. Dei vaksne tek seg stort sett av dei viktigaste sakene. Og det er heller ikkje til å stikka under ein stol at hovudtyngda av innbyggjarane i Noreg er godt vaksne. Og det er sjølvsagt fleirtalet som bestemmer. Høgaktuelle saker for fleirtalet vil vera til dømes betre sjukeheimar, betre pensjonsordningar og generelt meir gunstige vilkår for dei eldre. Og for all del, det er jo dei det er flest av, bør ikkje hovudtyngda då liggja der? Eg ser eigentleg ingen stor grunn til å sjå på dette som ein urimeleg påstand.

Makt.

Kva er det? Kvar gong eg støyter på dette besyndelige ordet, rullar det lett og frekt på tunga mi. Eg smakar lett på ordet. Kjenner korleis eg sakte fyllest av kjensler. Ofte kjensler forbunde med sinne eller avsky. Det er fordi når eg ofte støyter på ordet i media eller andre stader er det for at det blir misbrukt. Og når nokon misbrukar makta dei er så heldige å få tildelt, då fyllest hovudet mitt av eit stadig veksande og boblande irritasjonsmoment.

Bli med i kampen mot monarkiet på: Antimonarkistisk Forum

Det som er nærmast å tenkje på når det gjeld korleis vi kan forme vår eiga framtid, er utdanning. Vi har rett til gå på skule, og vi sit sjølve med makta til å gjere vårt beste. Men å studere er dyrt. Vi er avhengige av støtte for å gjere det. I Noreg er vi heldige som har Lånekassa. Sjølv om stipenda er låge, er dei gull verdt.

20 kommuner i Norge ble i år valgt ut til å delta i den nye prøveordningen med stemmerett for 16-åringer. Dette kan sees på som både positivt og negativt, av flere grunner. Totalt søkte 143 kommuner om å få delta i prosjektet, som har vært et svært debattert prosjekt de siste årene, men ble vedtatt som et prøveprosjekt på Stortinget i våren 2009. Ungdomspartiene mener forskjellige ting, og man er svært uenige på noen punkter. Jeg skal nå ta for meg positive og negative sider ved å gi 16-åringer stemmerett.

Jeg tror at det er svært mange politisk engasjerte ungdommer i Norge som ønsker å være med å bestemme og ta et valg. Personlig kjenner jeg mange som har tatt et politisk standpunkt og som ønsker å stemme og å være med på å bestemme over sitt eget land. Det er viktig at de også får muligheten til dette, slik at man får en mer variert stemmealder, og at det ungdommer står for, også får komme frem. I tillegg til dette er det også et poeng at demokratiet svekkes hvis de mellom 16 og 18 ikke får stemme. Unge mellom 16 og 18 er også en del av samfunnet, like mye som de over 70. Hvis man ikke senker stemmerettsalderen til 16, får ikke de unge si sin sak i like stor grad, og dette skaper urettferdighet i samfunnet.

Me unge har minst like sterke meiningar om saker som vaksne har.

Det er ingen fare for at vi bruker opp noe av fondet her, ikke fem øre fra fondet har tilflytt det norske samfunn, og oljefondet har eksistert i 20 år hittil, om tyve år fremover da er det hele historie. Og politikerne på Stortinget har skusla bort hele overskuddet i AS NORGE, som vi sender til utlandet hver høst (etter salderingen av statsbudsjettet). I år var overskuddet i skatter og avgifter 386 milliarder kroner, vi tok 120 milliarder kroner å salderte statsbudjellet så der var igjen 266 milliarder kroner, noe som stortingsflertallet sendte til utlandet umiddelbart. Alle midlene i oljefondet er plassert i uselgelige statsobligasjoner og tvilsomme firma og banker a la Lehman Brothers, så fondet er difacto konkurs. Pengene er tapt for Norge den dagen vi eksporterer dem.

Eg blir 17 år om tre månader. Altså er eg fortsatt berre 16 år gammal. Det vil seie at eg teknisk sett har veldig lite makt over meg sjølv. Eg kan omtrent ikkje gjere noko utan å få signatur frå foreldra mine. Men eg har tatt eit val. For eit halvt år sidan flytta eg heimafrå. Eg flytta til tettstaden Voss, for å gå på skule der. Men dette var jo ikkje eit val eg fekk ta på eiga hand. Ikkje eigentleg. Eigentleg så kunne mamma og pappa ha nekta meg. Kvifor? Vel, for det første måtte dei skrive under på leigekontrakten i hybelen min. Som 16 år gammal jente har ikkje eg autoritet til å seie sjølv at eg skal ta vare på heimen min. Foreldra mine, som bur nærare to timar vekke er dei som skal ta ansvar for det.

Ein annan ganske viktig faktor, er stipendet eg får ein gong i månaden. Når eg får brev frå lånekassen, må foreldra mine skrive under på det, før eg kan få pengar på konto. Ikkje at desse pengane eigentleg går til meg. Etter å ha fått cirka 3500 kroner inn på konto, forsvinn ganske raskt 3000. Desse pengane går rett til husleiga. Men det som er verst, er at det faktisk ikkje er nok. Heile stipendet mitt blir eigentleg svidd av på husleige. Og det er utan straum. Så må eg jo ha mat også. Det er rett og slett dyrt å bu heimafrå, og hadde det ikkje vore for at eg har foreldre som er både snille og økonomisk sterke, kunne eg aldri ha gjort det eg gjer. Altså er det ikkje eg som har makt over meg sjølv. Ikkje heilt eigentleg. Sjølv om eg likar å tru det.

Eit forslag til målstrid i klasserommet.
Les meir!

I Noreg er nynorsk blitt noko heilt ”latterleg” og ”tragiskt” blant oss ungdommar. Og du er spesiell om du i det heile tatt berre skriv nynorsk. Ein kan besøkje kommunar i tjukkaste Sogn og Fjordane, der du vil få høyre nesten meir bokmål enn nynorsk. Ord som ”bare” og ”spise” er heilt vanleg å seie. Utruleg skremmande! Kvifor tørr ingen ungdommar å skilje seg ut å snakke/skrive eit meir særskild skriftspråk?

Heile 90% av alle norske elevar har bokmål som hovudmål. Noko som ikkje er bra for nynorsken. Ei undersøking viser òg at 75% av ungdommen i Noreg som har nynorsk som hovudmål skiftar til bokmål som hovudmål, når dei kjem på ungdomsskulen. Eg tykkjer det er ganske trist at mange blant oss ungdommar skiftar hovudmål når dei kjem på ungdomsskulen. Det er viktig å halde på nynorsken, spesielt når du kjem på ungdomsskulen, for det er der ein utviklar og byggjar på nynorsken ein har lært på barneskulen.

Nysgjerrigper og Språkrådet med ny pris til elevprosjekt om språk.

Ordet makt er eit sterkt ord. Kva betyr ordet for deg? For meg betyr det å få bestemme sjølv. Eg er sjølv ungdom, og veit korleis det er å få bestemme sjølv. No står ein over fleire vanskelege val. kva ein skal velje vidare i livet, som for eksempel vidaregåande, som er eit vanskeleg val for mange.¬ ¬ Noko som er eit problem i vår tid er at foreldra trur at dei skal velje kva deira ungdom skal bestemme etter ungdomsskulen. Men eg vil spørje dykk om det? Kven som har rett til å bestemme over det, er det ungdommen eller foreldra? Med ein gang tenkjer eg at ungdommen skal få velje. Viss mine foreldre hadde valt for meg hadde eg sikkert blitt veldig ulykkelig. Dei hadde nok valt noko anna eg ville hatt valt.

Men det er ikkje berre valet på skule ein står over for no. Valet om følje trendane eller ikkje. Det å bryr seg om å vera lik alle andre. For min eigen del er eg ikkje den «normale» jenta. Eg har sjølv valt å finne min musikk-stil, har mine interesser som f.eks. bil og båt. No byrjar vell du å lure litt vell. Men verda er ikkje heilt slik ein trudde den var. Livet som ungdom er hardare enn folk trur. No må ein vera den perfekte på skulen/klassen. Men er det eigentleg det? Det er her ting som folk er forskjellege kjem inn.

Me planlegg å retta det nynorske nettidsskriftet for ungdom, Magasinett, og nyhende- og debattavisa for unge, Framtida.no, endå meir mot bruk i skulen – og håpar du kan hjelpa oss å svara på nokre spørsmål!

Gå til undersøkinga vår her!

Vi Nordmenn liker å se på oss selv som friskuser som går ut i naturen og gå i fjell. Har du sett kvikk lunsj reklamen? Den spiller på akkurat disse følelsene vi nordmenn har for vår egen natur. Men hvor mye vet vi om vår egen natur? Leder i Akershus Natur og Ungdom, Andrea Sofie Aasvang blogger om hennes store lidenskap, amfibier.

Korleis bør ungdom få meir makt over eigen kvardag? Framtida.no lyser ut skrivekonkurranse for ungdom med temaet "Makt over eiga framtid”.

UTVIDA FRIST: Korleis bør ungdom få meir makt over eigen kvardag? Framtida.no lyser ut skrivekonkurranse for ungdom med temaet "Makt over eiga framtid”.